W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z serwisu lublin.eu oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień Twojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w Polityce prywatności.
Mirosław Bałka
Imie: Mirosław
Nazwisko: Bałka
Płeć: mężczyzna

Jeden z najwybitniejszych współczesnych polskich rzeźbiarzy. Urodzony w grudniu 1958 roku w Warszawie. W latach 1980-85 studiował na Wydziale Rzeźby warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom w pracowni prof. Jana Kucza uzyskał w 1985 roku.

W 1986 roku razem z Mirosławem Filonikiem i Markiem Kijewskiem utworzył grupę artystyczną ŚWIADOMOŚĆ NEUE BIERIEMIENNOST (wystawiał w ramach aktywności grupy do 1989 roku).

W 1995 roku otrzymał Paszport Polityki, nagrodę za oryginalną twórczość plastyczną. Jest autorem pomnika ofiar katastrofy promu Estonia zrealizowanego w 1998 roku w Sztokholmie. Mieszka i pracuje w Otwocku.

Ciało, pamięć, przemijanie, tworzenie prywatnej mitologii to najistotniejsze wątki prac Mirosława Bałki, które odnaleźć można już w najwcześniejszych jego realizacjach. Wszystkie zawarte w nich znaki, kody, odniesienia, które tworzą język sztuki Bałki, mają źródła w biografii artysty i tylko poprzez nią stają się w pełni czytelne.

W drugiej połowie lat 80. Bałka uczestniczył w ruchu tzw. Nowej Ekspresji tworząc z betonu i juty metaforyczne rzeźby figuratywne i kompozycje rzeźbiarskie. Powstały wówczas takie prace jak m.in. ZŁA NOWINA (1986), KOMINEK (1986), ŚW. WOJCIECH (1987), SALT SELLER 1988/89) czy PASTERKA (1989). Człowiek i jego egzystencja pokazane zostały tu w perspektywie dramatycznej opozycji między tym, co cielesne, a tym, co duchowe.

Około roku 1990 Bałka zmienił język wypowiedzi artystycznej, zrezygnował z operowania dosłownym przedstawieniem figury ludzkiej na rzecz języka bardziej abstrakcyjnego i zarazem bardziej wieloznacznego. Pierwszą pracą, w której artysta całkowicie odszedł od figuracji była realizacja GOOD GOD (Galeria Dziekanka, Warszawa). Od tego momentu Bałka konsekwentnie posługuje się słownikiem zredukowanym do najprostszych form i środków wyrazu. Ciało obecne jest w jego pracach nie poprzez swoją reprezentację, ale w sposób pośredni i zaszyfrowany.

Źródło