W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z serwisu lublin.eu oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień Twojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w Polityce prywatności.Zamknij

Drukuj stronę do PDF Abramowice

Abramowice - historia dzielnicy

Dzielnica zwana niegdyś Abrahamowicami (od żydowskiego imienia Abram – Abraham). Najstarsze wzmianki o Abramowicach odnajdujemy w „Liber Beneficionem” Jana Długosza, skąd dowiadujemy się, że w 1393 r. właścicielem folwarku rycerskiego był Sieciech, który w pod koniec XIV wieku wystawił pierwszy drewniany kościół i wyposażył parafię w 300 morgów pola i lasu. Do 1866 roku dobra parafialne należały do proboszczów abramowickich, skąd powstała tradycyjna nazwa wsi – Abramowice Kościelne. 

Pod koniec XV wieku właścicielami Abramowic byli Ossolińscy. W drugiej połowie XVII wieku Abramowice należały do podstolego lubelskiego Tomasza Głuskiego – założyciela Głuska. 

W XVIII wieku właścicielami Abramowic byli Kossowscy, z inicjatywy których powstał tu drewniany, okazały kościół, w którym podobno gościł król Stanisław August. W 1833 roku dwór spłonął, a majątek nabyli Grabowscy, którzy wybudowali murowany dworek, otoczony parkiem krajobrazowym.  Od roku 1883 majątek znajdował się w rękach żydowskich. Od 1910 roku dworek był własnością Sachsów – rodziny lubelskich przemysłowców. W ramach reformy rolnej w 1944 roku obiekt został upaństwowiony i przeznaczony na szpital psychiatryczny. Rejestrację pierwszych chorych rozpoczęto 20 stycznia 1945 r. Byli to między innymi więźniowie z Majdanka i obozów jenieckich.

Źródła:
Kseniak M., Abramowice: dzieje majątku i szpitala, Lublin-Abramowice 1995.
Lublin. Przewodnik, Wydawnictwo Test, Lublin 2014.
Lublin. Przewodnik, Lublin: Wydawnictwo GAUDIUM, Lublin 2012. 
Sochacka A., Rodowody lubelskich dzielnic [w:] Lublin w dziejach i kulturze Polski, red. T. Radzik, A. Witusik, Lublin 1997.

Opracowanie: dr Urszula Lewartowicz