W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z serwisu lublin.eu oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień Twojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w Polityce prywatności.Zamknij

Drukuj stronę do PDF Hajdów-Zadębie

Hajdów - Zadębie - historia dzielnicy

Dzielnica powstała z połączenia dwóch dawnych osad – Hajdowa oraz Zadębia.
Początki Hajdowa datuje się na  XIV wiek, kiedy zasiedliła się tu ludność żydowska, tworząc handlową osadę nazywaną „Żydowskie Kramy”. Osada znajdowała się na szlaku komunikacyjnym na Ruś i Litwę, co sprzyjało prowadzeniu działalności handlowej. Dodatkowym atutem była bliskość przeprawy przez Bystrzycę oraz niedalekie położenie miasta i zamku.

W XV wieku osada została przekształcona w szlachecki folwark, znany pod nazwą „Żydowskie”. Dziedzicem folwarku był Wojciech Cebulka, brat Mikołaja – sekretarza wielkiego księcia litewskiego Witolda. Po śmierci Wojciecha folwark odziedziczyła jego córka Katarzyna. W 1474 roku jego właścicelem stał się Piotr Koniński z Witowic. W XVI wieku, obok nazwy „Żydowskie”, funkcjonować zaczęła inna nazwa wsi i folwarku – Hejdów.

Zadębie powstało w wyniku ożywienia gospodarczego w II połowie XVIII wieku, jako jedna z nowych podlubelskich peryferyjnych osad wiejskich. W roku 1748 na wschodnim obszarze miasta funkcjonowała wieś Dębina, która w XIX wieku przemianowana została na Zadębie – co dało początek nowej, przemysłowej dzielnicy miasta.   
Decyzją Rady Miasta Lublin, w 2006 roku z dawnych osiedli Hajdów oraz Zadębia utworzona została dzielnica.


Źródła:
Lublin. Przewodnik, Lublin: Wydawnictwo GAUDIUM, Lublin 2012.

Opracowanie: dr Urszula Lewartowicz