W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z serwisu lublin.eu oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień Twojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w Polityce prywatności.Zamknij

Drukuj stronę do PDF Tatary

Tatary - historia dzielnicy

Pierwsza wzmianka o nazwie „Tatary” pochodzi z 1464 roku i określa Tatary jako niewielką miejscowość należące do starostwa lubelskiego. Legenda wiąże natomiast tę nazwę z bitwą stoczoną przez Kazimierza Wielkiego z Tatarami w XIV wieku. Powstanie Tatar wiąże się również z osiedlaniem się na terenie wsi ludności tatarskiej za czasów panowania Władysława Jagiełły.

W okresie staropolskim był to teren Wielkiego Stawu Królewskiego – spiętrzenia wód u zbiegu Bystrzycy, Czechówki i Czerniejówki. Krzyżowały się tu także główne szlaki komunikacyjne przechodzące z Litwy w kierunku na Łęczną i z Rusi w kierunku na Mełgiew. Były to dogodne warunki do lokowania młynów wodnych. W XVI wieku, poza młynem, na terenie wsi funkcjonowała zbudowana przez Jana Feifera papiernia.

W XIX wieku wieś stanowiła własność prywatną. Dobra należały między innymi do gen. Adama Ożarowskiego. Ich zarządcą był Emanuel Graf. W 1860 roku zadłużony majątek wystawiono na licytację. Ostatnim właścicielem majątku był Kazimierz Graf.

W 1916 roku Tatary wraz z należącymi do folwarku wsiami i łąkami włączone zostały w granice administracyjne Lublina. Okres dwudziestolecia międzywojennego to czas dynamicznego rozwoju dzielnicy. W latach 1924–1928 wybudowano tu rzeźnię miejską. W roku 1938 rozpoczęto budowę fabryki samochodów na licencji General Motors przez firmę Lillpop, Rau i Loewenstein. Ukończenie inwestycji uniemożliwił wybuch II wojny światowej. W 1942 roku z rampy kolejowej na terenie rzeźni transportowano Żydów do obozu zagłady w Bełżcu. W okolicach ulicy Łęczyńskiej rozstrzelano ponad 100 dzieci z ochronki żydowskiej znajdującej się przy ulicy Grodzkiej 11.

Po II wojnie światowej Tatary stały się dzielnicą przemysłową. W 1951 roku powstała tu Fabryka Samochodów Ciężarowych im. B. Bieruta. Działała również rzeźnia, przekształcona w zakłady mięsne. W latach 1950–1972 wzniesiono dwa osiedla mieszkaniowe: ZOR Tatary oraz Motor.

Źródła:
Lublin. Przewodnik, Lublin: Wydawnictwo GAUDIUM, Lublin 2012.
Sochacka A., Rodowody lubelskich dzielnic [w:] Lublin w dziejach i kulturze Polski, red. T. Radzik, A. Witusik, Lublin 1997.
Gawarecki H., Gawdzik C., Ulicami Lublina, Lublin: Wydawnictwo Lubelskie 1976.
Gawarecki H., Gawdzik C., Lublin i okolice, Warszawa 1980.
Kowalczyk I., Zwiedzamy Lublin. Przewodnik, Lublin 2011.

Opracowanie: dr Urszula Lewartowicz