W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z serwisu lublin.eu oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień Twojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w Polityce prywatności.Zamknij

Drukuj stronę do PDF Praca

Szkolenia

Szkolenia osób niepełnosprawnych (indywidualne).

Osoba niepełnosprawna bezrobotna lub poszukująca pracy ma prawo do szkolenia, które umożliwia: podniesienie kwalifikacji, zdobycie dodatkowego zawodu, zmianę zawodu, przygotowanie do podjęcia własnej działalności a także do korzystania z poradnictwa zawodowego i pośrednictwa pracy.

W Lublinie zadania te realizuje Miejski Urząd Pracy, 20 - 080 Lublin, ul. Niecała 14,  II piętro, tel.: 081-532-52-17.
Urząd jest czynny od poniedziałku do piątku w godzinach 7.30 – 15.30.
Budynek dostępny jest dla niepełnosprawnych (winda z poziomu parteru).
Informacje MUP umieszczone są też na stronie internetowej: http://www.mup.lublin.pl
Tematy szkoleń powinny odpowiadać zapotrzebowaniom rynku pracy i zainteresowaniom niepełnosprawnych, uwzględniać rodzaj i stopień niepełnosprawności.
Szkolenia są refundowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Szkolenie osób niepełnosprawnych może być organizowane także przez pracodawcę. Poniesione przez niego koszty szkolenia zatrudnionych osób niepełno¬sprawnych mogą być zrefundowane ze środków PFRON do wysokości 90% tych kosztów, nie więcej jednak niż do wysokości dwukrotnego przeciętnego wynagrodzenia na jedną osobę.

Przychody rencistów

Przychody, limity

Każdy rencista może pracować, nawet całkowicie niezdolny do pracy i samodzielnej egzystencji, pod warunkiem, że lekarz specjalista medycyny pracy, po odpowiednich badaniach, wyda zaświadczenie o zdolności do pracy na określonym stanowisku. Pracujący rencista powinien jednak zwracać uwagę na przychód, jaki osiąga. Osiąganie przychodu nieprzekraczającego 70% kwoty przeciętnego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy, ogłoszonego przez prezesa GUS, nie powoduje zmniejszenia świadczeń. W przypadku, gdy przychód osiągany przez świadczeniobiorcę przekroczy 70% przeciętnego wynagrodzenia, ale będzie niższy niż 130% przeciętnego wynagrodzenia - emerytura, renta z tytułu niezdolności do pracy oraz renta rodzinna dla jednej osoby ulegną zmniejszeniu o kwotę przekroczenia, nie więcej jednak niż o kwotę maksymalnego zmniejszenia (ustalaną przy kolejnych waloryzacjach). Zawieszeniu ulegają emerytury i renty, świadczeniobiorców, którzy osiągnęli przychód przekraczający 130% przeciętnego wynagrodzenia. Kwoty przychodu rozliczane są w skali miesiąca, kwartału lub roku w zależności od tego, które rozliczenie jest korzystniejsze dla świadczeniobiorcy. Powyższe zasady nie dotyczą rent socjalnych(patrz- Świadczenia finansowe) Od 1 stycznia 2004 r. nie zmniejsza się ani nie zawiesza w razie osiągania przychodu następujących świadczeń: - rent inwalidy wojennego i rent rodzinnych po tym inwalidzie, - rent inwalidy wojskowego, którego niezdolność do pracy powstała w związku ze służbą wojskową i rent rodzinnych po tym inwalidzie. Od 1 stycznia 1999 r. zawieszeniu ani zmniejszeniu - bez względu na wysokość osiąganego przychodu - nie podlegają emerytury osób, które osiągnęły wiek: 60 lat kobiety, 65 lat mężczyźni.
Wszystkie, dokładne wiadomości można uzyskać w siedzibie oddziału ZUS, 20-601 Lublin, ul. T. Zana 36/38 C, tel.: centrala 081-535-77-77, informacja 081-535-74-25, infolinia 0-801-410-410 lub na stronie internetowej: http://www.zus.pl/default.asp?p=1&id=52

Pracujący musi powiadomić ZUS

Do końca lutego renciści i emeryci, którzy w ubiegłym roku

dodatkowo pracowali, muszą wysłać do ZUS informację o wysokości osiągniętego w ubiegłym roku przychodu.
Oznacza to, że zatrudniający wystawia odpowiednie zaświadczenie o wysokości przychodu w całym roku, a rencista/emeryt dostarczy je do ZUS-u.
Ostateczne rozliczenie przychodów następuje po zakończeniu danego roku kalendarzowego.
Jeśli przychód przekracza 70 % przeciętnego wynagrodzenia, świadczenie zostanie przez ZUS pomniejszone, a jeśli jest większy niż 130 % - zawieszone.
Rozliczenie przychodu i otrzymywanego świadczenia dokonywane jest dwa sposoby - miesięczny lub roczny. Jego wybór zależy od rencisty/emeryta, który może też prosić ZUS o wybranie korzystniejszego sposobu.
Rozliczenie miesięczne jest korzystniejsze dla osób osiągających wysokie dochody w niektórych miesiącach, a w innych nie mieli przychodu wpływającego na zmniejszenie świadczenia.
Rozliczenie roczne polega na porównaniu kwoty przychodu osiągniętego w całym roku kalendarzowym z kwotami granicznymi przychodu ustalonymi dla tego roku.

Bez względu na wysokość osiąganego przychodu nie podlegają zawieszeniu ani zmniejszeniu świadczenia osób mających ustalone prawo do emerytury i ukończone 60 lat – kobiety i 65 lat – mężczyźni.
Dotyczy to również niektórych rencistów, np. inwalidów wojennych.

Ponadto osiągający przychód rencista lub emeryt, co roku powinien złożyć oświadczenie czy przychód będzie osiągany w wysokości powodującej zawieszenie lub zmniejszenie świadczenia czy też przychód nie wpłynie na wysokość świadczenia.

Powyższe obowiązki dotyczą również rencistów i emerytów, którzy prowadzą działalność podlegającą obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, a także płatników składek,którzy zatrudniają takie osoby.

Na zmniejszenie lub zawieszenie renty lub emerytury wpływa przychód z tytułu wykonywania działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, a więc m.in. z tytułu stosunku pracy, pracy nakładczej, pracy na podstawie umowy zlecenia, umowy agencyjnej, pozarolniczej działalności, a także współpracy przy ich wykonywaniu.

Dokładne wiadomości można uzyskać w siedzibie oddziału ZUS, 20-601 Lublin, ul. T. Zana 36/38 C, tel.: centrala 535-77-77, informacja 535-74-25 lub na stronie internetowej http://www.zus.pl Aktualności, Aktualne wysokości świadczeń, wskaźniki, składki.

Zakładowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

Pieniądze na rehabilitację
Podstawa prawna: Ustawa Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 z 1997 roku, z późn. zm.) oraz Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych(Dz. U. Nr 245 poz. 1810 z 2007 r.).

Zakłady pracy chronionej mają obowiązek tworzyć zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych.
Zfron finansuje rehabilitację zawodową, społeczną i leczniczą, w tym indywidualne programy rehabilitacji osób niepełnosprawnych, opracowane przez komisję rehabilitacyjną, pomoc indywidualną.
Z pieniędzy zgromadzonych na koncie zfron korzystają niepełnosprawni pracownicy i byli niepełnosprawni pracownicy zakładu.

ZFRON to środki pochodzące z:

  1. zwolnienia z podatków:
  • od nieruchomości,
  • rolnego,
  • leśnego,
  • od czynności cywilnoprawnych,
  • dochodowego od osób fizycznych(ZPChr-y nie przekazują do Urzędów Skarbowych zaliczek na podatek m.in. od wynagrodzeń, nagród),
  1.  zwolnienia z opłat,
  2. ze zbycia środków trwałych zakupionych z zfron,
  3. różnicy między dofinansowaniem wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego otrzymywanym z PFRON a osiąganym przez niego wynagrodzeniem(dofinansowanie może przewyższać wynagrodzenie, jakie otrzymuje zatrudniony, w tym wypadku różnica między dofinansowaniem a wynagrodzeniem pracownika wpłacana jest na zfron).
  4. wpływy z zapisów i darowizn,

Minimum 15% pieniędzy zfron musi być przeznaczone na indywidualne programy rehabilitacji niepełnosprawnych, a co najmniej 10% na indywidualną pomoc dla aktualnych i byłych niepełnosprawnych pracowników zakładu.

Prowadzący ZPChr ma m.in. obowiązek opracowania Regulaminu Zakładowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.
Pracodawca uzgadnia go ze służbą rehabilitacyjno-medyczną, świadczącą podstawową i specjalistyczną opiekę lekarską, poradnictwo i usługi rehabilitacyjne dla pracowników, związkami zawodowymi albo przedstawicielami wybranymi przez niepełnosprawnych pracowników.
Uzgodnienia mogą trwać do 30 dni. Jeżeli w tym czasie nie dojdzie do porozumienia, pracodawca sam przyjmuje dokument i niezwłocznie podaje go do wiadomości pracowników.
Ustalając regulamin, pracodawca musi uwzględnić wysokość zfron, potrzeby pracowników i zakładu pracy zakładu. Powinien określić ogólne zasady wydawania pieniędzy zfron.
Regulamin musi szczegółowo określać zasady udzielania pomocy indywidualnej niepełnosprawnym pracownikom, sposób ubiegania się o pomoc, jej formę, wysokość i częstotliwość jej otrzymania.

Pracownik chcąc skorzystać z pomocy zfron musi złożyć wniosek o pomoc indywidualną(§ 3 ust.2).

Prawidłowość gospodarowania pieniędzmi ZFRON kontrolują właściwe Urzędy Skarbowe.

Co można dofinansować z ZFRON - wyjaśnienia

Na czym polega indywidualna pomoc dla pracowników niepełnosprawnych ze środków Zakładowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych? Czy można sfinansować z tego Funduszu np. zakup okien?

Na podstawie § 2 pkt 12 lit. c rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 31 grudnia 1998 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 3, poz. 22) środki zakładowego funduszu rehabilitacji przeznaczone są na pomoc indywidualną na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu rehabilitacyjnego i przedmiotów ortopedycznych oraz środków pomocniczych, urządzeń i narzędzi technicznych oraz środków transportu niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
Przy określonych rodzajach schorzeń wiele urządzeń powszechnego użytku jest niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwia wykonywanie czynności życiowych w związku z niepełnosprawnością np. sprzęt AGD, sprzęt RTV.
Właściwym do stwierdzenia czy dany sprzęt lub urządzenia gospodarstwa domowego są niezbędne w rehabilitacji lub ułatwiają wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, powinien być lekarz specjalizujący się w danym typie schorzenia.
Stwierdzenie takie powinno stanowić podstawę do udzielenia indywidualnej pomocy osobie niepełnosprawnej ze środków zfron zgodnie z regulaminem wykorzystania tych środków.
Na podstawie § 2 pkt 12 lit. d cytowanego rozporządzenia, środki zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych przeznaczone są na pomoc indywidualną na adaptację i wyposażenie mieszkań, budynków mieszkalnych oraz obiektów zamieszkałych lub przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
Prace związane z adaptacją i wyposażeniem mieszkań powinny mieć na celu umożliwienie osobie niepełnosprawnej samodzielne funkcjonowanie w jej mieszkaniu stosowanie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności a nie podwyższanie standardu mieszkania.
W związku z powyższym ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji można sfinansować prace adaptacyjne i remontowe oraz wyposażenie mieszkania, jeżeli ułatwią one w znacznym stopniu korzystanie przez osobę niepełnosprawną z mieszkania oraz sprzętów w nim znajdujących się stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
Adaptacja w architekturze to przebudowa pomieszczeń lub budowli w celu spełniania innych niż dotąd funkcji użytkowych. Adaptacja może polegać także na przystosowaniu istniejącego obiektu lub pomieszczenia do nowych wymagań, bez zmiany jego funkcji (np. stary budynek mieszkalny zostaje wyposażony w nowoczesne instalacje ogrzewania w miejsce dawniejszych pieców).
Zatem, jeżeli montaż okien PCV będzie miał na celu przystosowanie pomieszczenia do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, co zostanie potwierdzone przez lekarza specjalizującego się w danym typie schorzenia, to koszty związane z zakupem i montażem tych okien można sfinansować z zfron.

Czy z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (z puli na pomoc indywidualną) można wypłacać tzw. „wczasy pod gruszą”?

W związku z rozbieżnościami dotyczącymi interpretacji w zakresie przepisów regulujących kwestię wypłacania środków na tzw. wczasy pod gruszą w kontekście przepisów podatkowych wymaga wyjaśnienia użycie określenia „wczasy pod gruszą” w konkretnym przypadku. Biorąc pod uwagę znaczenie tego określenia jako nazwy dla pewnej formy wypoczynku, można przyjąć, iż chodzi o kilku, czy kilkunastodniowy pobyt na łonie natury, nie związany z zakwaterowaniem w ośrodku takim jak dom wczasowy lub podobna placówka. W sytuacji jednak, kiedy w grę wchodzi wydatkowanie przez pracodawcę na podstawie przepisów ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych środków finansowych „na wczasy pod gruszą”, sama nazwa „wczasy pod gruszą” stanowi swoisty skrót myślowy dla dodatkowych środków wypłacanych przez niektórych pracodawców pracownikowi, który korzysta w danym roku kalendarzowym z urlopu wypoczynkowego w wymiarze co najmniej 14 kolejnych dni kalendarzowych. Podkreślić należy, iż nazwa ta jest potoczna i ogólnie używana w odniesieniu do drugiej z przytoczonych sytuacji.
W przedmiotowej sprawie określenie „wczasy pod gruszą” nie oznacza zatem formy wypoczynku, a jedynie zwyczajowo przyjętą nazwę świadczenia urlopowego określonego w art. 3 ust. 4-6 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. Dz. U. z 1996r. Nr 70, poz. 335 ze zm.). Zgodnie z § 2 lit. f rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 31 grudnia 1998 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 3, poz. 22 ze zm.), środki z zfron mogą być przeznaczane na sfinansowanie dojazdu i pobytu na turnusach rehabilitacyjnych, usprawniających, wczasach lub wypoczynku zorganizowanym w innych formach. Świadczenie urlopowe (zwane „wczasami pod gruszą”) wypłacane jest na podstawie przepisów ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych i można je określić mianem dodatku urlopowego.
Z brzmienia przepisów art. 3 ust. 4-6 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych wynika, iż jeżeli pracodawca decyduje się na wypłacanie świadczenia urlopowego, to prawo do niego mają wszyscy pracownicy, którzy korzystają w danym roku kalendarzowym z urlopu wypoczynkowego w wymiarze co najmniej 14 kolejnych dni kalendarzowych. Pracownicy niepełnosprawni nie są wyłączeni spod tego uprawnienia, a zatem wypłata świadczenia urlopowego na ich rzecz powinna zostać dokonana na podstawie ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Brak jest natomiast jakichkolwiek podstaw prawnych do wypłacania tego typu świadczenia z zfron, gdyż świadczenie to nie występuje w przepisach rozporządzenia w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych jako odrębna kategoria wydatków, które mogą zostać pokryte ze środków tego funduszu, a ustawa o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych nie wskazuje na inne źródło finansowania wypłat z tytułu świadczenia urlopowego. Gdyby zatem przyjąć, że możliwe jest wypłacanie świadczenia urlopowego ze środków zfron, pracownik mógłby domagać się jednocześnie jego wypłaty również na podstawie ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, gdyŻ naleŻy się ono z tego tytułu każdemu pracownikowi, który spełnia wspomniany wyżej warunek.
W przypadku uznania, iż wypłacenie świadczenia urlopowego ze środków zfron zwalnia pracodawcę od obowiązku wypłacenia takiego świadczenia na podstawie ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych należałoby rozważyć kwestię uprzywilejowania pracodawcy, który w tej sytuacji korzysta ze środków zfron. W takiej sytuacji zmniejszałyby się obciążenia finansowe pracodawców, którzy mają obowiązek tworzenia zfron, co stawiałoby ich w sytuacji korzystniejszej w stosunku do pozostałych.
Wobec takiego stanu rzeczy należałoby wziąć pod uwagę uznanie wypłacania świadczenia urlopowego ze środków zfron za pomoc publiczną.

Czy ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych w ramach pomocy indywidualnej można sfinansować pracownikowi niepełnosprawnemu, zaliczonemu do znacznego stopnia niepełnosprawności, wydatki na ubezpieczenie komunikacyjne i ryczałty samochodowe?

Przepis art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776, z późn. zm.) stanowi, iż środki funduszu rehabilitacji, z zastrzeżeniem ust. 7c, przeznaczane są na finansowanie rehabilitacji zawodowej, społecznej i leczniczej oraz ubezpieczenie osób niepełnosprawnych, zgodnie z zakładowym regulaminem wykorzystania tych środków.
Przepisy § 2 pkt 12 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 31 grudnia 1998 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 1999 r. Nr 3, poz. 22, z późn. zm.) określają katalog wydatków ponoszonych w ramach pomocy indywidualnej dla niepełnosprawnych pracowników.
Zgodnie z § 2 pkt 12 lit. m rozporządzenia – można finansować wydatki na całkowity lub częściowy zwrot ubezpieczeń komunikacyjnych oraz ryczałtów samochodowych za używany własny pojazd mechaniczny dla osób o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności oraz dla osób o lekkim stopniu niepełnosprawności z powodu uszkodzeń narządu ruchu. Zatem w przypadku, gdy osoba ubiegająca się o pomoc posiada umiarkowany stopień niepełnosprawności potwierdzony odpowiednim orzeczeniem, nie ma potrzeby wydawania zaświadczenia lekarskiego w zakresie określania schorzenia.

Czy ze środków zakładowego funduszu można sfinansować raty pożyczki osoby niepełnosprawnej na zakup samochodu?

Na podstawie § 2 pkt 12 lit. c rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 31 grudnia 1998 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 3, poz. 22), środki zakładowego funduszu rehabilitacji przeznaczone są na pomoc indywidualną na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu rehabilitacyjnego i przedmiotów ortopedycznych oraz środków pomocniczych, urządzeń i narzędzi technicznych oraz środków transportu niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
Przy określonych rodzajach schorzeń wiele urządzeń powszechnego użytku oraz środków transportu np. samochód jest niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwia wykonywanie czynności życiowych w związku z niepełnosprawnością.
Właściwym do stwierdzenia czy dany sprzęt lub urządzenia gospodarstwa domowego są niezbędne w rehabilitacji lub ułatwiają wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, powinien być lekarz specjalizujący się w danym typie schorzenia.
Stwierdzenie takie powinno stanowić podstawę do udzielenia indywidualnej pomocy osobie niepełnosprawnej ze środków zfron zgodnie z regulaminem wykorzystania tych środków na zakup środka transportu.
W związku z określeniem, że z zakładowego funduszu rehabilitacji finansowane są wydatki na zakup środków transportu niezbędnych w rehabilitacji to nie ma przeszkód prawnych aby ze środków funduszu rehabilitacji zostały sfinansowane raty pożyczki na zakup samochodu.

Czy z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych mogą być finansowane badania profilaktyczne?

Od dnia 1 maja 2004 r. środki zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych mogą być wydatkowane na dotychczasowych zasadach w odniesieniu do wydatków z zakresu pomocy indywidualnej, a także innych wydatków, jeżeli stanowią one przysporzenie dla pracownika – osoby niepełnosprawnej. Możliwe jest zatem sfinansowanie ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych podstawowej i specjalistycznej opieki medycznej, jak również poradnictwa i usług rehabilitacyjnych, o ile z wnioskiem o ich sfinansowanie do pracodawcy wystąpi pracownik, a rachunek za ich wykonanie wystawiony zostanie bezpośrednio na pracownika.
Zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408 z późn. zm.), świadczenia podstawowej opieki zdrowotnej obejmują swoim zakresem świadczenia profilaktyczne, diagnostyczne, lecznicze, rehabilitacyjne oraz pielęgnacyjne z zakresu medycyny ogólnej, rodzinnej i pediatrii. W ich zakres nie wchodzą natomiast badania wstępne, okresowe i kontrolne przewidziane w Kodeksie pracy, albowiem zgodnie z art. 6 ust. 2 lit. a ustawy o służbie medycyny pracy świadczenia te należą do właściwości służby medycyny pracy. Nie mogą być zatem finansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych.

źródło: Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej

Czy jest podatek od dopłaty z PFRON
Przedsiębiorstwo o statusie zakładu pracy chronionej co dwa miesiące otrzymuje dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Różnica między kwotą dofinansowania a wydatkowaną na płace przekazywana jest na Zakładowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Czy taka dopłata podlega PIT?
Tak
Przychody wymienione przez podatnika nie są zwolnione z podatku. Miesięczne dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych otrzymane przez podatnika z PFRON stanowi przychód podatnika w miesiącu otrzymania wartości pieniężnych, tj. z chwilą wpływu dofinansowania na konto podatnika. Dofinansowanie, które nie zostało przeznaczone na sfinansowanie wynagrodzenia, a zostało przekazane na Zakładowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z przeznaczeniem na indywidualny program rehabilitacji pracowników niepełnosprawnych zatrudnionych w zakładach pracy chronionej, nie jest przychodem zwolnionym z opodatkowania.
Podstawa prawna

  • Art. 9 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osóbfizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).
     

źródło: EWA MATYSZEWSKA, Gazeta Prawna Nr 233 (2103) piątek-niedziela, 30 listopada - 2 grudnia 2007 r.