Świadczenia finansowe

Podstawą prawną jest: Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118 z 1998 roku, z późn. zm.)

Renta rodzinna przysługuje uprawnionym członkom rodziny osoby, która w chwili śmierci miała ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy lub spełniała warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń. Przy ocenie prawa do renty przyjmuje się, że osoba zmarła była całkowicie niezdolna do pracy.
W razie śmierci osoby pobierającej zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne renta rodzinna przysługuje uprawnionym członkom rodziny także wówczas, gdy osoba, po której przysługuje renta, zmarła po upływie 18 miesięcy od ustania okresów uprawniających do uzyskania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W takim przypadku przyjmuje się, że osoba zmarła spełniała warunki do uzyskania renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.

Do renty rodzinnej uprawnieni są następujący członkowie rodziny spełniający określone warunki:

1. Dzieci własne, dzieci drugiego małżonka i dzieci przysposobione

1. ukończenia 16 lat,
2. do ukończenia nauki w szkole, jeżeli przekroczyły 16 lat życia, nie dłużej jednak niż do osiągnięcia 25 lat życia,
3. bez względu na wiek, jeżeli stały się całkowicie niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji lub całkowicie niezdolne do pracy w okresie, o którym mowa wyżej (w punkcie a i b).
4. Jeżeli dziecko osiągnęło 25 lat życia, będąc na ostatnim roku studiów w szkole wyższej, prawo do renty rodzinnej przedłuża się do zakończenia tego roku studiów.
5. Przyjęte na wychowanie i utrzymanie wnuki, rodzeństwo i inne dzieci, przed osiągnięciem pełnoletniości, w tym również w ramach rodziny zastępczej, jeżeli spełniają warunki określone w punkcie 1, a ponadto:

• zostały przyjęte na wychowanie i utrzymanie, co najmniej na rok przed śmiercią ubezpieczonego (emeryta lub rencisty) chyba, że śmierć była następstwem wypadku, oraz
• nie mają prawa do renty po zmarłych rodzicach, a gdy rodzice żyją, jeżeli:
• nie mogą zapewnić im utrzymania albo
• ubezpieczony (emeryt lub rencista) lub jego małżonek był ich opiekunem ustanowionym przez sąd.

2. Wdowa, jeżeli:

1. w chwili śmierci męża osiągnęła wiek 50 lat lub była niezdolna do pracy albo
2. wychowuje, co najmniej jedno z dzieci, wnuków lub rodzeństwa uprawnione do renty rodzinnej po zmarłym mężu, które nie osiągnęło 16 lat, a jeżeli kształci się w szkole - 18 lat życia,
3. sprawuje pieczę nad dzieckiem całkowicie niezdolnym do pracy oraz do samodzielnej egzystencji lub całkowicie niezdolnym do pracy, uprawnionym do renty rodzinnej.
4. Prawo do renty rodzinnej nabywa również wdowa, która osiągnęła wiek 50 lat lub stała się niezdolna do pracy po śmierci męża, nie później jednak niż w ciągu 5 lat od jego śmierci lub od zaprzestania wychowywania osób wymienionych w pkt b.
5. Małżonka rozwiedziona lub wdowa, która do dnia śmierci męża nie pozostawała z nim we wspólności małżeńskiej, ma prawo do renty rodzinnej, jeżeli oprócz spełnienia warunków określonych w punkcie a lub b miała w dniu śmierci męża prawo do alimentów z jego strony ustalone wyrokiem lub ugodą sądową.

Wdowa niespełniająca warunków do renty rodzinnej określonych w punkcie a lub b i niemająca niezbędnych źródeł utrzymania ma prawo do okresowej renty rodzinnej:

• przez okres jednego roku od chwili śmierci męża,
• w okresie uczestniczenia w zorganizowanym szkoleniu mającym na celu uzyskanie kwalifikacji do wykonywania pracy zarobkowej, nie dłużej jednak niż przez 2 lata od chwili śmierci męża.

3. Wdowiec.

Te same zasady stosuje się do wdowca. Wiek uprawniający wdowca do renty rodzinnej wynosi od 1 stycznia 1999 r. również 50 lat.

4. Rodzice, jeżeli:

1. ubezpieczony (emeryt lub rencista) bezpośrednio przed śmiercią przyczyniał się do ich utrzymania,
2. spełniają odpowiednio warunki określone dla wdowy i wdowca.

Renta rodzinna wynosi:

1. dla jednej osoby uprawnionej - 85% świadczenia, które przysługiwałoby zmarłemu (kwota emerytury lub renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy),
2. dla dwóch osób uprawnionych - 90% świadczenia, które przysługiwałoby zmarłemu (kwota emerytury lub renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy),
3. dla trzech lub więcej osób uprawnionych - 95% świadczenia, które przysługiwałoby zmarłemu (kwota emerytury lub renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy).

Jeżeli emerytura zmarłego została obliczona wraz ze zwiększeniami, rentę rodzinną oblicza się jako procent świadczenia zmarłego w wysokości pomniejszonej o te zwiększenia, odpowiednio do liczby uprawnionych do renty. Tak obliczoną rentę rodzinną uzupełnia się do wysokości uwzględniającej 50% zwiększenia, które przysługiwałoby zmarłemu.

Wszystkim uprawnionym członkom rodziny przysługuje jedna łączna renta rodzinna, przy czym:

1. renta rodzinna podlega podziałowi na równe części między uprawnionych.
2. w razie ujawnienia okoliczności powodujących konieczność dokonania podziału renty rodzinnej po raz pierwszy lub zmiany warunków dotychczasowego podziału renty ze względu na zmianę liczby osób uprawnionych organ rentowy dokonuje podziału świadczenia od miesiąca ujawnienia tych okoliczności.

Aktualna wysokość renty http://www.zus.pl/default.asp?p=1&id=52

Podstawą prawną jest: Ustawa z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. 135 poz. 1268 z 2003 r. z późn. zm.)

Renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało:

1. przed ukończeniem 18 roku życia.
2. w okresie nauki w szkole lub na studiach, przed ukończeniem 25 roku życia, a także
3. w trakcie studiów doktoranckich i aspirantury naukowej.

Świadczenie to otrzymują osoby niepełnosprawne, o całkowitej niezdolności do pracy, powstałej przed wejściem na rynek pracy. Renta socjalna stanowi rodzaj rekompensaty za brak możliwości nabycia uprawnień do świadczeń z systemu ubezpieczenia społecznego.

To, czy dana osoba jest całkowicie niezdolna do pracy, ustala lekarz orzecznik ZUS. Postępowanie w sprawie przyznania renty socjalnej rozpoczyna się po złożeniu wniosku przez zainteresowaną osobę lub jej przedstawiciela w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Decyzję o przyznaniu renty wydaje jednostka organizacyjna Zakładu właściwa ze względu na miejsce zamieszkania.

Renta socjalna może być:

1. stała - jeżeli całkowita niezdolność do pracy jest trwała,
2. okresowa - jeżeli całkowita niezdolność do pracy jest okresowa. Renta socjalna okresowa przysługuje przez okres wskazany w decyzji jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Renta socjalna a renta rodzinna.

W przypadku zbiegu uprawnień do renty socjalnej z uprawnieniem do renty rodzinnej kwota renty socjalnej ulega takiemu obniżeniu, aby łączna kwota obu świadczeń nie przekraczała 200% kwoty najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Kwota obniżonej renty socjalnej nie może być niższa niż 10% kwoty najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
Renta socjalna nie przysługuje, jeżeli kwota renty rodzinnej przekracza 200% kwoty najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.

Renta socjalna nie przysługuje osobie uprawnionej do:

1. emerytury,
2. uposażenia w stanie spoczynku,
3. renty z tytułu niezdolności do pracy,
4. renty inwalidzkiej
5. świadczenia o charakterze rentowym z instytucji zagranicznych,
6. renty strukturalnej,
7. zasiłku przedemerytalnego
8. świadczenia przedemerytalnego.

Prawa do renty socjalnej nie mają właściciele i posiadacze nieruchomości rolnej o powierzchni przekraczającej 5 ha przeliczeniowych. Osobie będącej współwłaścicielem nieruchomości rolnej nie przysługuje renta socjalna, jeśli udział tej osoby przekracza 5 ha przeliczeniowych.

Osoby niepełnosprawne mogą łączyć rentę socjalną z innymi przychodami i odpisywać wydatki na cele rehabilitacyjne.
Ustawa pozwala na uzyskiwanie dodatkowego przychodu, jeśli nie przekroczy on 30 procent przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.

Aktualna wysokość renty, kwoty graniczne http://www.zus.pl/default.asp?p=1&id=52

Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po okresie pobierania zasiłku chorobowego nie jest zdolny do pracy, lecz kontynuacja leczenia lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej niż przez 12 miesięcy.

Świadczenie nie przysługuje osobie uprawnionej do:

• emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy,
• zasiłku dla bezrobotnych,
• zasiłku przedemerytalnego,
• świadczenia przedemerytalnego,
• urlopu zdrowotnego.

Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje:

• z ubezpieczenia chorobowego, dla objętych ubezpieczeniem chorobowym:
• z ubezpieczenia wypadkowego, dla podlegającym ubezpieczeniu wypadkowemu - z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową.

O przyznaniu świadczenia rehabilitacyjnego orzeka lekarz orzecznik ZUS.

Jeśli osoba ubezpieczona spełnia warunki wymagane do przyznania renty i uzyska orzeczenie o celowości przekwalifikowania zawodowego ze względu na niezdolność do pracy w dotychczasowym zawodzie, może otrzymać rentę szkoleniową.

Renta przyznawana jest na 6 miesięcy z możliwością przedłużenia o 30 miesięcy na wniosek starosty. Okres 6 miesięcy może ulec skróceniu, jeśli przed upływem tego okresu starosta zawiadomi organ rentowy o braku możliwości przekwalifikowania do innego zawodu lub o tym, że osoba zainteresowana nie poddaje się przekwalifikowaniu zawodowemu.

W razie orzeczenia o celowości przekwalifikowania zawodowego organ rentowy wydaje decyzję o przyznaniu renty szkoleniowej na okres 6 miesięcy i kieruje zainteresowanego do powiatowego urzędu pracy w celu poddania przekwalifikowaniu zawodowemu. Na wniosek starosty organ rentowy wydaje decyzję o przedłużeniu prawa do renty szkoleniowej na okres wskazany w tym wniosku. Organ rentowy ponownie kieruje zainteresowanego do lekarza orzecznika, jeżeli starosta zawiadomi o braku możliwości przekwalifikowania do innego zawodu.