W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z serwisu lublin.eu oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień Twojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w Polityce prywatności.Zamknij

Drukuj stronę do PDF Walka ze szrotówkiem kasztanowcowiaczkiem

Walka ze szrotówkiem kasztanowcowiaczkiem - 2019

Wiadomości z pola walki ze szrotówkiem.

Tegoroczny pierwszy etap walki ze szrotówkiem jest zupełnie inny niż w latach poprzednich. Na drzewach trudno dopatrzeć się opasek lepowych. Jest to sposób skuteczny aczkolwiek kontrowersyjny gdyż poza szrotówkiem przylepiały się do lepów i inne czasami pożyteczne owady. Lepy skutecznie są wyłącznie na pierwszy (wiosenny) miot owada. Drugie, trzecie, a w tym roku i czwarte pokolenie rozwija się w koronach drzew. Kontynuujemy rozpoczętą w ubiegłym roku metodę walki za pomocą zawieszanych w koronach drzew pułapek feromonowych. Plusem tych pułapek jest to, że działają wyłącznie na szrotówka, są wielokrotnego użytku i wyłapują owady z drugiego i trzeciego miotu. Wewnątrz butelek znajdują się feromony umieszczone na lepie. Na jednym drzewie znajduje się trzy pułapki, które opróżniane są trzy razy do roku. Na zdjęciach uwidoczniono opróżnianie pułapek.

Gdy tylko opadną liście miasto przystąpi do drugiego etapu – grabienia i palenia liści.

Wzorem lat ubiegłych osoby fizyczne mające na swojej działce kasztanowce będą mogły pobierać papierowe worki, a napełnione zostaną zabrane do zutylizowania.

Niepożądany gość - Szrotówek kasztanowcowiaczek

Szrotówek kasztanowcowiaczek (Cameraria ohridella) jest motylem z rodziny kibitinikowatych (Gracillaridae). Dorosły owad osiąga długość od 2,8 do 3,8 mm, a jego skrzydła przednie przybierają czerwono-złotoochrową barwę z charakterystycznymi czarno-białymi paskami. Szrotówek kasztanowcowiaczek jest szkodnikiem występującym przede wszystkim na kasztanowcu białym (Aesculus hippocastanum), w znacznie mniejszym stopniu uszkadza liście kasztanowca czerwonego (A.xcarnea), żółtego (A.flava) oraz krwistego (A.pavia). Nie rozwija się natomiast na kasztanowcu drobnokwiatowym (A.parviflora) oraz kasztanowcu gładkim (A.glabara).

Po raz pierwszy szrotówka wykryto w Macedonii w 1985 roku. Od tego czasu rozprzestrzenił się na terenie całej Europy z wyjątkiem Półwyspu Iberyjskiego, Wielkiej Brytanii i Skandynawii. Do Polski przybył w 1998 roku i obecnie jest obserwowany w całym kraju. 

W naszych warunkach klimatycznych rozwijają się 3-4 pokolenia szkodnika w ciągu roku. W opadłych liściach kasztanowców zimują poczwarki otoczone kokonem, które są bardzo odporne na niskie temperatury. Zachowują żywotność nawet w – 23C°. Pierwsze motyle pojawiają się w połowie kwietnia. Samice składają pojedyncze jaja wzdłuż nerwów bocznych liścia. Rozwijające się larwy I stadium wgryzają się do wnętrza blaszki liściowej i tam odbywają swój dalszy rozwój. Na skutek żerowania larw na liściach pojawiają się tzw. miny, które ze względu na charakterystyczne jasnobeżowe zabarwienie się łatwo zauważalne na opanowanym drzewie. Dorosłe larwy odbywają przepoczwarzenie w kolebce we wnętrzu miny. W ciągu sezonu wegetacyjnego liście zasiedlonych przez szrotówka kasztanowcowiaczka drzew stopniowo wypełniają się minami, zmieniając barwę z zielonej poprzez jasnobeżową do brązowej. Przy masowych atakach prawie cała blaszka liściowa może być pokryta żerowiskami larw. Ich liczba może dochodzić nawet do 100 sztuk w pojedynczym liściu. Często już na przełomie czerwca i lipca korony opanowanych drzew żółkną, sprawiając wrażenie zasychających i następuje przedwczesny opad liści. Szkodliwość motyla polega na zmniejszeniu powierzchni asymilacyjnej liści, czego wynikiem jest skrócenie przyrostów pędów oraz wielkości owoców lub całkowity brak owocowania. Powtarzające się przez szereg sezonów masowe ataki szrotówka mogą prowadzić do znacznego osłabienia drzew.

logo ekolublin